Model yapmadan önce bir soru yaz
Bir masa lambasının kusursuz renderını hazırladığını düşün. Işık sıcak, yüzeyler temiz, form etkileyici. Peki kullanıcı başlığı tek eliyle yönlendirebiliyor mu? Kablo masada nereye gidiyor? Render bunları tartışmaya açabilir, ancak hareketin nasıl hissedildiğini tek başına göstermez. Prototipe başlamadan önce öğrenmek istediğin şeyi yazmak, hangi tür denemeye ihtiyacın olduğunu belirginleştirir.
Design Council’ın Double Diamond çerçevesi, küçük ölçekte farklı çözümleri denemeyi ve sonuçlara göre geliştirmeyi tasarım sürecinin bir parçası olarak ele alır. Keşif ile test arasında geri dönüşler olabilir; çizim, model ve kullanıcı araştırması katı bir sıraya mecbur değildir. [1]
Her model bütün ürünü temsil etmek zorunda değil
Bir hacim maketi, ürünün rafta kapladığı alanı değerlendirmek için kullanılabilir. Basit bir menteşe denemesi hareket fikrine, bir arayüz maketi ise görev sırasına odaklanabilir. Hepsini aynı anda bitmiş ürün gibi göstermeye çalışmak yerine, her modelin neyi gösterdiğini baştan belirlemek daha açıklayıcı olur.
IDEO.org’un Design Kit rehberi, prototipin fikri anlaşılır kılacak kadar somut olmasını; erken denemelerin hızlı, küçük ve düşük maliyetli tutulmasını önerir. Amaç, tasarlanan kişilerden geri bildirim alıp yeni sürüme geçmektir. [2]
Kurgusal örnek: katlanır bir masa lambası
İlk denemede yalnızca masa üzerindeki taban alanını araştırdığını varsayalım. Kartondan üç farklı taban hazırlayıp aynı çalışma masasına yerleştir. Defter, klavye ve bardak için kalan alanı kaydet. Bu aşamada yüzey kaplamasına karar vermek gerekmeyebilir; soru ürünün masayla kurduğu ilişkidir.
İkinci denemede başlığın hareketine geçebilirsin. Hareket sınırlarını gösteren ayrı bir model hazırlayıp hangi açılara ihtiyaç duyulduğunu incele. Çalışır elektrikli bir numune yapmadan da konum ve erişim üzerine öğrenme sağlanabilir. Gerçek aydınlatma, elektrik güvenliği ve mekanik dayanım için gereken doğrulamalar ise kendi uygun test süreçlerini ister.
Testi beğeni oylamasına sıkıştırma
Katılımcıdan “Güzel olmuş mu?” cevabını almak kolaydır. Daha işe yarar bir çalışma için ona bir görev ver: lambayı kitap okumaya uygun konuma getir, kullanmadığında kaldır veya çalışma alanını yeniden düzenle. Müdahale etmeden önce nasıl yaklaştığını izle. Katılımcının ürünü anlamasını sınarken aslında tasarımın neyi anlatabildiğini araştırırsın.
Her deneme için kullanılan sürümü, görevi ve gözlemi aynı sayfada tut. Design Kit, test sonrasında neyin işe yaradığını, neyin işlemediğini ve değişiklik fikirlerini kaydetmeyi özellikle önerir. [2] Kendi notunda yorumu olgudan ayır; tek bir kişinin tercihini bütün kullanıcı grubunun görüşü diye sunma.
Bir sonraki sürümün nedeni görünür olsun
V1’den V2’ye geçerken yalnızca son görüntüyü saklama. “Taban daraltıldı çünkü…” veya “Kontrol yeri değiştirildi çünkü…” cümlesini tamamla. Böyle bir kayıt, projeye sonradan katılan birinin kararları anlamasını ve aynı sorunun yeniden tartışılmasını kolaylaştırır.
Portfolyoda da en pahalı prototipi göstermek zorunda değilsin. Soru, deneme ve öğrenilen şeyi yan yana anlatan sade bir sayfa güçlü bir süreç anlatımı olabilir. Bir modelin hangi işlevlerinin çalıştığını, hangilerinin temsili kaldığını açıkça yaz; bitmiş görünüm ile doğrulanmış performansın birbirine karışmasını önle.
